ความสับสน...

posted on 09 May 2011 09:06 by ptmpnoo
ชายคนนั้นมองมาด้วยสายตาเย็นชา
.............เด็กน้อยหวาดกลัว

ชายคนนั้นเริ่มตะโกนใส่
.............เด็กน้อยตกใจ

ชายคนนั้นเริ่มด่าทอต่อว่า
.............เด็กน้อยน้ำตาคลอ

ชายคนนั้นเริ่มปาข้าวของที่อยู่ใกล้มือ
.............เด็กน้อยสะอื้น

ชายคนนั้นเริ่มลงมือทุบตี
 
.............เด็กน้อยร้องไห้สุดเสียง

เด็กน้อยรู้สึกเกียจ

..........................................
ชายคนนั้นซื้อของมาให้
.............เด็กน้อยแปลกใจ

ชายคนนั้นลูบหัวเบาๆ
.............เด็กน้อยหลบตา

ชายคนนั้นพูดว่าเธอเป็นคนพิเศษ
.............เด็กน้อยอมยิ้ม

ชายคนนั้นโอบกอดด้วยความอบอุ่น
.............เด็กน้อยยิ้มกว้างและกอดตอบ
 
ชายคนนั้นส่งเธอเข้านอน พร้อมจูบเธอเบาๆที่หน้าผาก
.............เด็กน้อยหัวเราะคิกคักก่อนหลับไป

เด็กน้อยรู้สึกรัก

..........................................
การกระทำทั้งสองด้านถูกแสดงออกมาสลับกันแล้วแต่เวลา
เด็กน้อยรู้สึกสับสนว่าเธอควรเกียจหรือควรรักผู้ชายคนนั้น
เมื่อเวลาผ่านไปจนเด็กน้อยเติบโต

ชายคนนั้นมองมาด้วยสายตาเย็นชา
.............หญิงสาวไม่สนใจ

ชายคนนั้นเริ่มตะโกนใส่
.............หญิงสาวเมินหน้าหนี

ชายคนนั้นเริ่มด่าทอต่อว่า
.............หญิงสาวเดินหนีไปยังห้องส่วนตัว

ชายคนนั้นเริ่มปาข้าวของที่อยู่ใกล้มือ
.............หญิงสาวเปิดเพลงเสียงดัง

ชายคนนั้นเริ่มลงมือทุบตี
.............หญิงสาวร้องไห้

หญิงสาวรู้สึกเกียจ
..........................................
ชายคนนั้นซื้อของมาให้
.............หญิงสาวไม่สนใจ

ชายคนนั้นลูบหัวเบาๆ
.............หญิงสาวปัดมือออก

ชายคนนั้นพูดว่าเธอเป็นคนพิเศษ
.............หญิงสาวตะโกนว่าโกหก
 
ชายคนนั้นโอบกอดด้วยความอบอุ่น
.............หญิงสาวผลักชายคนนั้นล้มลง

ชายคนนั้นมองหญิงสาวด้วยความโกรธแค้น 
หญิงสาวสับสน.............

น้ำตาไหลอาบทั้งสองแก้ม...และตะโกนด้วยความอัดอั้น... "ให้หนูเกิดมาทำไม"

หญิงสาวเดินหนี
ชายคนนั้นเดินตาม
หญิงสาวเร่งความเร็ว
ชายคนนั้นดึงเธอด้วยมือข้างหนึ่ง
หญิงสาวหันมาเผชิญหน้า
ชายคนนั้นตบเธอเข้าที่หน้า

......................นี่คงเป็นคำตอบที่ว่า "ให้หนูเกิดมาทำไม" ......
หญิงสาวเดินหนี เก็บของทั้งหมดและจากไป ทิ้งชายคนนั้นไว้เบื้องหลัง ทิ้งความสับสนไว้ ทิ้งความเกียจชัง และทิ้งความรัก

......................
เวลาผ่านไปเนิ่นนาน
.....ความบังเอิญทำให้ให้เจอกับชายคนนั้น....
ทั้งสองมองตากัน
ทั้งสองหลบตา...
ชายคนนั้นร้องไห้...
หญิงสาวเดินหนี...
ชายคนนั้นตะโกนว่าขอโทษ
 
...หญิงสาวหยุด...น้ำตาไหลลงอาบหน้า...
 

หญิงสาวนึกถึง...
อ้อมกอด ความออบอุ่น คำพูดที่เคยบอกว่าเธอคือคนพิเศษ รอยจูบที่หน้าผาก และคำว่าฝันดี 
 
หญิงสาวหันหลังกลับ....เดินไปหาชายคนนั้นพร้อมพูดด้วยเสียงสะอื้น
....."พ่อ..."

ชายคนนั้นหันมามองหน้าหญิงสาว
....."หนูขอโทษ..."

ชายคนนั้นร้องไห้ และกอดหญิงสาว......หญิงสาวกอดตอบ......อ้อมกอดที่ได้รับความรู้สึกต่างไปจากเดิม..มันอบอุ่นกว่าเดิม....

"บางที"..หญิงสาวคิด "ทุกอย่างจะดีขึ้น"
 
....................................................................


เรื่องนี้เขียนจากประสบการณ์หนึ่งที่เห็นพ่อคนหนึ่งเมาเหล้า และทำร้ายลูกทั้งจิตใจและร่างกาย
...และหวังว่า ทุกอย่างในชีวิตของเด็กที่เห็นในวันนั้น...จะดีขึ้นในสักวันหนึ่ง

Comment

Comment:

Tweet

Great post really interesting writing style.

#7 By buy articles (119.155.61.240) on 2011-05-18 17:18

เศร้า Hot! Hot! Hot!

#6 By 40reborn on 2011-05-11 15:37

อยากจะร้องไห้ Hot!

#5 By kae on 2011-05-09 14:00

ขอให้ดีขึ้นในสักวันจริงๆนะคะ

#4 By katak on 2011-05-09 11:58

Hot! Hot!
งานเขียนพัฒนาสังคมสู้ๆ

#3 By นายโชคดี on 2011-05-09 11:31

Hot! Hot! Hot! big smile big smile

#2 By YiM-YiiM on 2011-05-09 11:28